Dwór w Lubieszowie

Strona główna >>> Nowa Sól-miasto i gmina >>> Dwór w Lubieszowie

Opis

W 1791 roku Lubieszów należał do hrabiego von Kalkreuth z Podbrzezia Dolnego. Według opisu we wsi znajdował się wówczas folwark. Od połowy XIX stulecia majątek często zmieniał właścicieli – w 1868 roku posiadaczem majątku był Jung, w 1870 roku baron von Knobelsdorf z Buchałowa, 1876 roku Otto von Reiche. Prawdopodobnie z jego inicjatywy zbudowano rezydencję, którą otoczono parkiem. Posiadłość pozostała w rękach Otto von Reiche do 1910 roku. Począwszy od drugiej dekady XX wieku dobra należały do Wernera Ritsch, następnie w 1912 roku do rodziny von Unruh, w 1919 roku do Rudolpha Fritz. Na początku lat trzydziestych XX wieku prawo własności nabył Wilhelm Koenig i w jego rękach posiadłość pozostała do 1945 roku. Po wojnie majątek przejął Skarb Państwa, a następnie zorganizowano w nim PGR. W czasie funkcjonowania PGR w dworze urządzono mieszkania dla pracowników. Budynek poddany został remontowi, w trakcie którego zlikwidowano drewniany ganek przed głównym wejściem, zastępując go murowanym. Nad gankiem umieszczono balkon i wykonano drzwi w środkowej osi. Obecnie budynek jest użytkowany i pełni funkcję mieszkalną.

Architektura

Dwór zbudowany został na przełomie XIX i XX wieku. Budynek nie posiada wyraźnych cech stylowych. Korpus główny wzniesiony jest na planie prostokąta, ze skrzydłami bocznymi założonymi również na rzucie prostokąta. Skrzydła boczne cofnięte w stosunku do lica głównej części. Fasada zwrócona jest w kierunku południowym. Bryła korpusu dwukondygnacyjna, przekryta jest dwuspadowym dachem ustawionym szczytem do fasady, w partii skrzydeł bocznych jednokondygnacyjna z dachem dwuspadowym ustawionym kalenicowo do fasady. Dach wysunięty, wsparty na kroksztynach, w szczytach dekorowany snycerką. Budowla w całości posadowiona jest na wysokich piwnicach. Fasada symetryczna, w korpusie trzyosiowa i dwa razy dwuosiowa w skrzydłach bocznych. Dawne wejście główne umieszczone jest w osi korpusu, w murowanym ganku z oknami, poprzedzonym prostymi schodami prowadzącymi do ogrodu. Nad gankiem znajduje się balkon. Elewacje skrzydeł bocznych i korpusu od strony północnej artykułowane są gzymsami: cokołowym, kordonowym, podokiennym i oddzielającym poddasze. Otwory okienne skrzydeł ujęte są w profilowane opaski zwieńczone prostym naczółkiem wspartym na konsolach. Pozostałe elewacje opracowane zostały analogicznie. Z tym, że przy elewacji zachodniej umieszczony jest ryzalit na planie pięciobocznym, a przy elewacji wschodniej umiejscowione jest wejście boczne z dostawionym drewnianym gankiem ze schodami, wspartym na filarach dekorowanym snycerką. Pierwotnie przyziemie wszystkich elewacji było boniowane. Obecnie boniowanie zachowane jest częściowo. We dworze zachowało się w większości oryginalne wyposażenie i wystrój w postaci stolarki okiennej i drzwiowej, posadzki ceramicznej i drewnianej oraz wystroju sztukatorskiego.^[1]

Położenie

Do miejscowości najlepiej dojechać od strony Nowej Soli zjeżdżając z drogi nr 297 Nowa Sól - Kożuchów na wysokości wiaduktu drogi nr S3 Założenie dworsko-folwarczno-parkowe usytuowane jest na południowym skraju miejscowości, po południowej stronie drogi prowadzącej z Nowej Soli do Studzieńca. Dwór zlokalizowany w zachodniej części założenia, od wschodu graniczy z prostokątnym podwórzem zamkniętym od południa i północy zabudową mieszkalno-gospodarczą. Od południa sąsiaduje z parkiem, od zachodu z budynkiem gospodarczym, od północy z budynkiem mieszkalnym oraz murowanym z cegły i kamienia ogrodzeniem mieszczącym główny wjazd.

Widok od frontu	Widok z ulicy	Widok z lewej	Detal daszku
Widok z prawej	Widok od tyłu

Mapa

Pokaż Turystyka w powiecie nowosolskim na większej mapie

Komentarze do artykułu:

Poleć artykuł:

Źródła