Mirocin Średni

Strona główna >>> Kożuchów-miasto i gmina >>> Mirocin Średni

Mirocin Średni (niem. Mittel Herzogswaldau) – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie nowosolskim, w gminie Kożuchów.

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.

W latach 1973 - 1976 miejscowość była siedzibą gminy Mirocin Średni.

Historia

Wydzielenie się majątku ziemskiego nastąpiło prawdopodobnie w końcu XIV stulecia. W XV wieku wieś znalazła się w rękach rodu von Glaubitz, następnie Hansa Ledlaw z Awros, który w 1512 r. sprzedał Albrechtowi von Schlichtingowi Mirocin Średni i Górny. Ten, prawdopodobnie w Mirocinie Średnim wzniósł pierwszą murowaną siedzibę. W tym czasie pojawiła się informacja o dwóch miejscowych folwarkach. Po Śmierci Albrechta majątek odziedziczyli jego bratankowie, Asman i Albrecht. W 1535 r. Asman von Schlichting sprzedał swoją cześć Mirocina Średniego Ernestowi von Dyherrn ze Studzieńca. Natomiast po śmierci Albrechta jego część przypadała Kasparowi von Braun z Drwalewic. Około 1600 r. Mirocin Średni zakupił Georg von Dyherrn. W połowie XVII w. Mirocin Średni, Górny i cześć Dolnego znalazły się w rekach rodziny von Dyherrn (kilka linii rodu), która władała wsią do początków XX w. Za rządów tej rodziny wzniesiony został prawdopodobnie renesansowy dwór obronny (mogła to być rozbudowa wcześniejszej siedziby Schlichtyngów — np. wieży mieszkalnej). Otoczona nawodnioną fosą budowla była wielokrotnie przebudowywana w XVIII i XX wieku. W 1791 r. wzmiankowano we wsi siedzibę pańską, 2 folwarki, młyn wodny, 10 gospodarstw kmiecych, 14 zagrodniczych i 7 komorniczych - 242 mieszkańców. Na przełomie XVIII i XIX stulecia w sąsiedztwie dworu założono park. W 1844 r. wieś liczyła 299 mieszkańców (1 katolik). Majątek ziemski składał się z dwóch folwarków, młyna, gorzelni i 37 domostw. Na początku XX wieku w parku przy dworze założono trzy stawy hodowlane z wyspami, które pełniły również role dekoracyjną. Do czasów budowy przez rodzinę Dyherrnów nowej siedziby w Mirocinie Górnym, dwór pełnił rolę rezydencjonalną - potem drugorzędną. Na początku XX stulecia Dyherrnowie prawdopodobnie sprzedali posiadłość - w 1912 r. właścicielem był Horst von Falkenhayn, później rodzina Klammt. Po 1945 r. w przydworskim folwarku utworzono Państwowe Gospodarstwo Rolne. Początkowo we dworze mieściły się mieszkania i biura, później został opuszczony i popadł w ruinę. W latach 60. i 70. zakład rolny wzniósł dla swoich pracowników 4 wielorodzinne bloki mieszkalne oraz zabudowania fermy bydła opasowego i owiec. Gospodarstwo funkcjonowało do połowy lat 90. XX w. Do 1975 r. w Mirocinie Średnim znajdowała się siedziba władz gminy (wcześniej gromady) obejmującej wsie Mirocin Dolny i Górny, Broniszów, Książ Śląski, Studzieniec, Broniszów, Radwanów, Jarogniewice i Barcikowice. W 2002 r. Mirocin Średni zamieszkiwało 281 osób, we wsi znajdowało się 31 gospodarstw rolnych, funkcjonował niewielki tartak, zakład naprawczy sprzętu rolniczego i przedsiębiorstwo gospodarki odpadami.^[1]

Warto zobaczyć

• Dwór z XVI w.

^[2]

Mapa

Wyświetl większą mapę

Poleć artykuł:

Komentarze do artykułu:

Źródła

1. ↑ Na podstawie publikacji Tomasza Andrzejewskiego "Miejscowości powiatu nowosolskiego. Rys historyczny."
2. ↑ Autorami powyższego tekstu są użytkownicy Wikipedii. Jest udostępniony na zasadach licencji GNU Free Documentation License