Radwanów

Strona główna >>> Kożuchów-miasto i gmina >>> Radwanów

Radwanów (niem. Seiffersdorf) – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie nowosolskim, w gminie Kożuchów.

W latach 1975-1998 miejscowość położona była w województwie zielonogórskim.

Historia

Historyczne wzmianki o Radwanowie są bardzo skąpe. Wieś powstała prawdopodobnie w końcu XIII w., a po raz pierwszy wzmiankowano ją w 1310 r. Jako własność rycerska wielokrotnie zmieniała właścicieli. W 1475 r. wsią władali bracia Nickel i Hans von Ebersbachowie. W 1535 r. właścicielem posiadłości był Christoph Schweinz. Później Radwanów należał do Wolffa von Brauna z Ciepielowa. Na przełomie XVII i XVIII w. właścicielem wsi był Benjamin von Arnold. W końcu XVIII w. wieś była podzielona na dwie części - górna była w posiadaniu barona von Abschaz i składała się z dwóch folwarków (w tym Sorgau, powojenna osada Troska), gospody, wolnego gospodarstwa, 5 kmiecych, 12 zagrodniczych, 5 komorniczych, wiatraka i 4 innych domów, zamieszkiwało ją 194 osoby. Właścicielem Radwanowa środkowego była rodzina von Eckardt, wzmiankowano tu siedzibę pańską, folwark, gospodę, 9 gospodarstw kmiecych, 12 zagrodników, wiatrak i 5 innych zabudowań - 200 mieszkańców. W 1844 r. wymienia się część dolną wsi, która wraz z górną stanowiła własność rodziny Rauer (2 folwarki). Część środkowa nadal była w posiadaniu rodziny von Eckardt, która rozbudowała dolny folwark, a na terenie majątku uruchomiła 3 wiatraki, 2 olejarnie, cegielnię, browar i 3 gorzelnie. W II połowie XIX w. przebudowano także siedzibę właścicieli (obiekt nie zachował się). Przy dworze założono park krajobrazowy z dwoma stawami. W połowie stulecia we wszystkich częściach wsi znajdowały się 74 posesje - 641 mieszkańców (34 katolików). Ostatnim właścicielem środkowej części Radwanowa był Kurt Eckardt. Również część dolna i górna wsi zmieniała właścicieli, przed wybuchem II wojny światowej był nim Karl Rude.

Po wojnie w zabudowaniach folwarcznych zorganizowano Państwowe Gospodarstwo Rolne. W 1965 r. zakład rolny wzniósł dla swoich pracowników dwa wielorodzinne bloki mieszkalne, kolejny oddano do użytku w 1970 roku. W połowie lat 70. i 80 gospodarstwo prowadziło na terenie wsi szereg inwestycji, m.in. budowę chlewni ferma trzody chlewnej 1975 - 1980), 2 bloków mieszkalnych (1988 r.). W tym czasie rolnicy indywidualni wznieśli we wsi kilka nowych zabudowań mieszkalnych i gospodarczych. Swoje placówki we wsi miała również Gminna Spółdzielnia „Samopomoc Chłopska", m.in. magazyn zbożowy oraz pawilon handlowy. Na początku lat 90. PGR zlikwidowano, a część zabudowań gospodarczych przejął prywatny przedsiębiorca. W 2002 r. wieś zamieszkiwały 472 osoby, znajdowały się tu 33 gospodarstwa rolne i punkt handlowy.^[1]

Mapa

Wyświetl większą mapę

Poleć artykuł:

Komentarze do artykułu:

Źródła

1. ↑ Na podstawie publikacji Tomasza Andrzejewskiego "Miejscowości powiatu nowosolskiego. Rys historyczny."